संस्‍कृतशब्‍दकोशः

प्रत्यक्षदर्शिन्

जिसने आंखों देखा है

eyewitness

संस्कृत — हिन्दी

प्रत्यक्षदर्शिन् — येन स्वयं दृष्टम्।; "न्यायालये प्रत्यक्षदर्शिनं नैकान् प्रश्नान् पृष्टवान्।" (adjective)

Monier–Williams

प्रत्यक्षदर्शिन् — {darśin} mfn. seeing anything (gen.) with one's own eyes, one who has seen with his own eṭeyes MBh