संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


उपग्रहः

उपग्रह

satellite

उपग्रहः

पकड़‚ कैद‚ पराजय‚ कैदी‚ सहायता‚ अनुकूलन अथवा मेल मिलाप‚ सर्वस्व देकर संधि‚ आत्मनेपद और परस्मैपद‚ कुशोच्चय‚ राहु–केतु आदि ग्रह

seizure, confinement, defeat, prisoner, assistance, conciliation, peace purchased by giving over everything, the voice or pada of a verb, pile of kusha grass, minor planet rahu & ketu etc

शब्द-भेद : पुं.
संस्कृत — हिन्दी

उपग्रहः — सः खगोलीयपिण्डः यद् अन्यद् ग्रहस्य परितः भ्रमति।; "चन्द्रमाः पृथ्व्याः उपग्रहः अस्ति।" (noun)

इन्हें भी देखें : टाइटनः; प्रक्षेपितम्, प्रक्षेपिता, प्रक्षेपितः; बन्दिः, बन्दी, कारासाथः, कारागारसाथः, कारागुप्तः, उपग्रहः, ग्रहणः, कपरकी, करमरी, वारिः, गोरङ्कुः; धूमकेतुः, केतुतारा, केतुः, अग्न्युत्पातः, शिखावज्ज्योतिः, उत्पातः, उपग्रहः; पृथ्वी, धरती, धरा, भू, वसुन्धरा, धरणी, धरित्री, अवनी, उर्वी, रत्नगर्भा, वसुधा, क्षितिः, महिः, मही, अचलकीला, अचला, भूमण्डलः, पृथिवीमण्डलम्, विश्वम्भरा, प्रथी, विश्वधारिणी, मेदिनी, विश्वधेना; कृत्रिम-उपग्रहः; वज्रकं,वज्रक्षारम्;