संस्कृत — हिन्दी
दुराग्रहः — कस्यापि वस्तुनः कृते व्यर्थः अनुचितः वा आग्रहः।; "पितरि निर्धने सत्यपि श्यामः द्विचक्रिकां क्रेतुं दुराग्रहं करोति।" (noun)
इन्हें भी देखें :
स्वैरता, स्वैरिता, दुराग्रहः, निर्बन्धशीम्, अवश्यता, प्रतिनिविष्टता, प्रतीपता, दुरवग्रहः, प्रग्रहः, अविनेयता, दुष्टता, दुर्मदः;
आग्रहः, हठः, निर्बन्धः, स्वैरिता, दुराग्रहः, निर्बन्धशीलम्, दृढता, अवश्यता, प्रतिनिविष्टता, प्रतीपता, दुरवग्रहः, प्रग्रहः, दुर्ग्रहः, आसक्तिः, अनुग्रहः;