संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

मधुरभाषिन्, मृदुभाषिन् — यः मधुरं भाषते।; "मधुरभाषी पुरुषः स्वस्य भाषणेन एव प्रियः भवति।" (adjective)