संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

श्रवणः — अन्धकमुनेः पुत्रः।; "श्रवणस्य मृत्युः राज्ञः दशरथस्य शब्दभेदिना बाणेन अभवत्।" (noun)

श्रवणः — तद् कालम् यस्मिन् चन्द्रः श्रवणनक्षत्रे वर्तते।; "श्रवणे जाता बालिका वाचाला अस्ति।" (noun)

श्रवणः — नरकस्य पुत्रः ।; "श्रवणस्य उल्लेखः भागवतपुराणे वर्तते" (noun)

श्रवणः — नक्षत्रविशेषः ।; "श्रवणस्य उल्लेखः महाभारते वर्तते" (noun)